آيا
تحقيق در باره مذهب ضروري است؟ چرا بايد مسلمانان در مذهب خود تحقيق کنند؟
مگر همه ما مسلمان نيستم و همه مسلمانان در صراط مستقيم الهي نيستند و به
بهشت نخواهند رفت؟
در اين بخش به اين سؤال پاسخ داده خواهد شد.
در
قرآن کريم آيات متعددي وجود دارد که لزوم تحقيق و تفحص در عقيده را براي
مسلمانان گوشزد ميکند که ما به جهت اختصار به يک آيه اشاره ميکنيم.
خداوند رحمن و رحيم در قرآن کريم ميفرمايد:
{فَبَشِّرْ
عِبَادِي الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ
أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمْ اللهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا
الاَلْبَابِ}.
بنابراين
بندگان مرا بشارت ده، کساني که سخنان را ميشنوند و از نيکوترين آنها
پيروي ميکنند، آنها کساني هستند که خدا هدايتشان کرده، و آنها خردمندانند.
در
روايات شيعه و سني نيز بر اين مطلب تأکيد شده است که هر مسلماني بايد در
عقيده خود تحقيق کرده و بهترين راه و مذهب را بيابند و بر اساس آن زندگي
نمايند که ما به يک روايت بسنده ميکنيم:
حديث افتراق امت به 73 فرقه
حديث
افتراق امت، از احاديث متواتري است که شيعه و سني آن را در کتابهاي خود
با سندهاي صحيح نقل کردهاند؛ از جمله ترمذي در سنن خود آورده است که
پيامبر (ص) فرمودند:
وَتَفْتَرِقُ أُمَّتِي عَلَى ثَلَاثٍ وَسَبْعِينَ فِرْقَةً....
قَالَ أَبُو عِيسَى: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مُفَسَّرٌ.
سنن الترمذي: ج4، ص134 ح 2778.
وصحّحه الحاكم المستدرك: ج 1 ص 6
امت من به هفتاد سه فرقه تقسيم خواهد شد.
ترمذي از علماي بزرگ اهل سنت بعد از نقل حديث مي نويسد: سند روايت حسن (معتبر) است و حاكم نيشابوري هم بر صحت روايت شهادت مي دهد.
و يا در روايت ديگري ميفرمايد:
وَتَفْتَرِقُ أُمَّتِي عَلَى ثَلَاثٍ وَسَبْعِينَ مِلَّةً كُلُّهُمْ فِي النَّارِ إِلَّا مِلَّةً وَاحِدَةً.
سنن الترمذي: ج 4 ص 135 ح 2779.
امت من به هفتاد و سه فرقه تقسيم خواهد شد که تمام آنها اهل آتش جهنم هستند بجز يک فرقه.
از
اين رو، بر ما لازم است راجع به مذهب صحيح و فرقه ناجيه در کلام رسول الله
صلي الله عليه واله وسلم بحث و تحقيق بکنيم تا بتوانيم بهترين فرقه را
انتخاب کرده و از آن پيروي کنيم.
أدله شيعه بر فرقه ناجيه بودن خود
تمام
مذاهب اسلامي، ادعا کردهاند که آنها فرقه ناجيه هستند و ديگران فرقه
باطل. اما در اين ميان تنها مذهبي که براي اثبات ادعاي خود از قرآن و سنت؛
حتي از کتابهاي مخالفان خود دليل و مدرک معتبر دارد، مذهب اماميه اثني
عشريه است. هر چند که اين ادله بسيار گسترده است؛ اما به دليل اختصار تنها
به چند دليل بسنده ميکنيم:
من مات بلا إمام مات ميتة جاهلية (هر کس بدون امام بميرد به مرگ جاهلي مرده است)
در صحيح مسلم از كتابهاي معتبر دست اول اهل سنت آمده که رسول خدا (ص) فرمود:
وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً.
صحيح مسلم: ج 6 ص 22 ح 4686.
هرکس بميرد و بر گردن او بيعتي نباشد به مرگ جاهلي مرده است.
واحمد بن حبنل در مسند خود مينويسد:
من مات بغير إمام مات ميتة جاهلية.
مسند أحمد ج 4 96.
هرکس بدون امام بميرد به مرگ جاهلي مرده است.
تنها
مذهبي که بعد از رسول خدا صلي الله عليه وآله امام زمان خود را ميشناسد و
همواره بيعت يک امام مشخص را بر گردن داشته، مذهب اثني عشريه است؛ اما
ساير مذاهب اين چنين نيستند.
خلفائي اثناعشر (جانشينان پيامبر صلي الله عليه واله وسلم دوازده نفر هستند)
به ادامه مطلب مراجعه شود