نسیم سحر

در روایت مربوط به شب معراج پيامبر اكرم (ص) چنین آمده که پیامبر (ص) فرمود:

 در شب معراج همراه جبرییل به دیدار بهشت و دوزخ شتافتم ، دیدنی ها و

شنیدنی های آنجا را از نزدیک مشاهده کردم ، بهشت دارای هشت در بود و

دوزخ دارای هفت در ، بر روی آن درها پس از ذکر یکتایی خدا و رسالت پیامبر

و ولایت علی(ع) جملاتی نوشته شده بود که جبرییل امین آنها را برای من

توضیح داد.

نوشته های روی هشت درِب بهشت :

بر روی درِب اول بهشت نوشته شده بود:

برای هر چیزی چاره ای هست و چاره زندگی سالم و بی تنش ،

انجام چهارخصلت است:

۱- قناعت 2- دوری از کینه 3-ترک حسادت 4- همنشینی با انسان های نیک

بر روی درِب دوم بهشت چنین نوشته شده بود:

برای هر چیز چاره ای است و چاره شادمانی در آخرت ،

انجام چهارخصلت است :

1- دستِ مهربانی بر سر یتیمان کشیدن

2-مهربانی با بیوه زنان

3-سعی و تلاش در انجام نیازهای مسلمانان

4- دلجویی از مستمندان و تهیدستان

برروی درِب سوم بهشت چنین نوشته شده بود:

برای هر چیزی چاره ای است و چاره سلامتی و عافیت در دنیا ،

چهار چیز است:

۱- کم سخن گفتن 2- کم خوابیدن 3- کم خوردن 4- زیاد روزه گرفتن

برروی درِب چهارم بهشت چنین نوشته شده بود:

کسی که ایمان به خدا و روز قیامت دارد مهمانش را گرامی می دارد

کسی که ایمان به خدا و روز قیامت دارد ، همسایه اش  را گرامی می دارد

کسی که ایمان به خدا و روز قیامت دارد ، پدر و مادرش را گرامی می دارد

کسی که ایمان به خدا و روزقیامت دارد  یا سخن نیک می گوید یا سکوت

می کند

برروی درب پنجم بهشت چنین نوشته شده بود:

کسی که می خواهد فحش داده نشود ، خودش به کسی فحش ندهد

کسی که می خواهد ذلیل نگردد، کسی را ذلیل نکند

کسی که می خواهد به او ظلم نشود ، خودش ظلم نکند

کسی که می خواهد به دستگیره محکم در دنیا دست بزند، بگوید معبودی جز

خدای یکتا نیست ، محمد(ص) رسول خداست و علی (ع) ولی خداست

برروی درب ششم بهشت چنین نوشته شده بود:

کسی که دوست دارد قبرش وسیع و جا دار گردد ، به ساختن و تعمیر مساجد

بپردازد

کسی که می خواهد کرم ها در قبر ، بدنش را نخورند ، در مسجدها رفت و آمد

کند و مدتی از شبانه روزش را در مسجدها بگذراند

کسی که می خواهد بدنش تازه و شاداب باشد ، مسجدها را فرش کند

کسی که دوست دارد مقام خود دربهشت را بنگرد ، با مسجدها انس و الفت

داشته باشد

برروی درِب هفتم بهشت چنین نوشته شده بود:

سفیدی و نورانیت قلب درچهار خصلت است :    

                                                                           
۱- عیادت بیماران

2- تشییع جنازه ها

3- خریداری کفن

4- برگرداندن قرض ها به صاحبانش

برروی درِب هشتم بهشت چنین نوشته شده بود:

کسی که می خواهد از همه درهای هشتگانه ی بهشت وارد بهشت شود ،

به چهار خصلت متمسک شود و دارای این چهار صفت باشد که عبارتند از :

۱- صدقه دادن

۲- سخاوت ورزیدن

3- نیک خلقی

4- دوری از آزار به بندگان خدا

نوشته های روی هفت درب دوزخ :

بر روی درِب اول دوزخ این سه جمله نوشته شده بود:

1-کسی که امید به خدا داشته باشد ، سعادتمند گردد

۲-کسی که از خدا بترسد ایمن می شود

3-انسان هلاک شده و مغرور کسی است که به غیر خدا امیدوار باشد

و از غیر او بترسد.

بر روی درِب دوم دوزخ این سه جمله نوشته شده بود:

1-کسی که می خواهد درقیامت ، عریان نگردد ، باید در دنیا برهنگان مستمند

را بپوشاند

۲-کسی که می خواهد در قیامت ، تشنه نشود ، باید در دنیا به تشنگان آب

برساند

3- کسی که می خواهد در قیامت ،گرسنه نماند ، باید در دنیا به گرسنگان

غذا  برساند

بر روی درِب سوم دوزخ این سه جمله نوشته شده بود:

۱- خداوند دروغگویان را لعنت کند

۲- خداوند بخیلان را لعنت کند

۳– خداوند ستمگران را لعنت کند

بر روی درِب چهارم  دوزخ این سه جمله نوشته شده بود:

1- خداوند ذلیل کند کسی را که به اسلام اهانت نماید

2- خداوند خوار کند کسی را که به خاندان نبوت (ع) اهانت نماید

3- خداوند ذلیل کند کسی را که ظالمان را در ظلمشان بر مردم کمک نماید

بر روی درِب پنجم  دوزخ  این سه جمله نوشته شده بود:

1- از هوا هوس پیروی نکن که نتیجه آن دوری از ایمان است

2- در امور بی هدف زیاد سخن نگو که نتیجه اش سقوط از رحمت خداست

3- یار و یاور ستمگران نباش

بر روی درِب ششم دوزخ  این سه جمله نوشته شده بود:

۱- من بر شب زنده داران عابدحرام هستم

۲– من بر صدقه دهندگان حرام هستم

۳- من بر روزه داران حرام هستم

بر روی درِب هفتم  دوزخ  این سه جمله نوشته شده بود:

1-قبل از آنکه شما را به حساب رسی بکشند، خود را به حساب بکشید

۲- قبل از آنکه شما را سرزنش کنند ، خود را سرزنش کنید

3- قبل از آنکه بر خدا وارد گردید و قدرت دعا کردن نداشته باشید ،

هم اکنون دعا کنید و به درگاه الهی به راز و نیاز بپردازید

 نقل از احقاق الحق ج 4 ،ص128تا130

معراج حضرت محمد(ص) ص 115 تا 118

مولف: علامه شیخ محمد ابوعزیز الخطی

ترجمه: علاء بهروز